|
LA FICA DUE: IL RITORNO
Comu ddhi filmi de grande
successu
a ddhunca lu scenariu è poi
lu stessu
e tale e quale resta a
situazzione ,
ma nc’è ssempre ‘nna
continuazzione
e vannu ’nnanzi finu all’
infinitu
cusì stu Comitatu ha
stabbilitu
senza nuddha paura e senza
scornu
cu sse face: “la fica due: u
ritornu”.
Mancia manciannu vene l’appetitu
e qquai non c’è bbisognu
mancu e ’nvitu.
E sempre iÑÑa è lla
protagonista
a vardi e tte nnamuri a
pprima vista.
Ca ggià l’annu passatu era
piaciuta:
iti vistu quanta ggente è
vvinuta?
E ccerta ggente, quannu a
rrobba è ffranca,
se dà de fare e ci cchiù
bbranca bbranca
e nno lla bbinchi mai, fane
cce bboi;
quannu se tratta de la fica,
poi…
Mo’ st’ annu su’ cchiù rosse
ncora e cose:
a pparte ca è crisciuta ’e
mutu a dose
e quiru ca ggià nc’era, ma
sta fiata
oltre alla frisca nc’è a
fica siccata.
Na vecchia ha ittu e no’
sperava cchiui:
“Menu male ca pinzati pe
nnui!”
Rispuse u vecchiu; “A mmie
no’ mme ne dannu
e la prou sulu qquai, nna
fiata l’annu!”
Siccata o frisca, russa
niura o ianca
varda quante nci nn’è su’
qquira bbanca!
Tinimu tutti i visti e le
licenze,
non c’è bbisognu ’e sprinte
e de violenze,
pe’ cci la ole qquai staie
minata;
non c’è paura: è ffica
autorizzata.
Se quarchedunu poi no’ lla
gradisce
e nc’è sempre qualcunu, se
capisce
ca no’ lla ndora propriu,
non c’è ssanti
se po’ pijare u wurstel e
ppassa ’nnanti.
A nnui de u Comitatu cchiui
no’ rresta
ca ccu ddicimu a tutti:
“Bbona festa!”
Su ffiche bbone e none
porcarie;
basta cu nne llassati una pe
mmie! |