|
NON C’ È DDOI SENZA TRE
Cusì, dopu “ La fica due: u
ritornu”
senza nuÑÑu ritegnu e senza
scornu
puru st’ annu a festa noscia
nc’è.
No’ sse ice: non c’è due
senza tre?
E stamu, appuntu, alla terza
edizione:
se po’ ddire ca ormai è nna
tradizione.
E pinzati ca è ssempre nna
fatica,
puru cu ffaci nna festa alla
fica.
Se mobbilita nnu terzu de u
paese
cu sse pripara primu ’e
quarche mese.
Ognunu ccoje e nnuce qquai
le soi
e poi poti scucchiare quire
ca oi.
Ha ittu una: “A mia l’iti
pruvata?”
No’ sse ricorda mancu a cci
l’ha data!
Ha ittu u vecchiu ca non ce
ne dannu:
“Quantu ulia cu lla prou
puru pe’ st’annu!”
E gg’è vvinuta a vecchia ’e
l’autra fiata:
quira ca penza alla fica
siccata!
Ma comu sempre russa, niura
o ianca
te poi bbuffare ’ddhai, su’
qquira bbanca.
Anzi st’annu, in via
eccezionale
offrimu nna fica
internazzionale;
ca u Comitatu, tra tante
sorprese
ha nnutta qquai puru quira
francese.
Già ieu e llu Presidente a
canuscimu,
ca simu stati in Francia
anni primu.
U sannu tutti: è llu fruttu
cchiù dduce;
poi cu llu tiempu s’haie
sparsa a uce
e puru cinca no’ ll’ha mai
pruvata
bbasta cu vvene e vvi’ ca
l’ha truvata!
La oi matura, fatta oppuru
resta?
Nci nn’è pe’ tutti. E a
tutti: Bbona festa! |